Hoorstaat #11 West End Stories

Posted on 26/02/2015

0



In een maandelijkse hoorstaat deel ik wat ik op dat moment beluister. In deze aflevering aandacht voor het koorproject Meesters & Gezellen, de West End Stories tour door Utrecht West, een mooi radio-interview met dichter Antjie-Krog en een sterk journalistiek tweeluik van This American Life. Muziek is er van o.a. Esmé Patterson, Formation en Martha Bean.

Lees en luister verder of klik direct door naar een van de volgende categorieën: live; audiotour & geluidswandeling; podcast & radio; en muziek. Beluister ook de geüpdate hoorstaat-playlist op Spotify.

Wil je reageren op deze hoorstaat of jouw luistertips delen? Reageer dan via het reactieformulier onderaan dit bericht, via de Facebookpagina of mail naar luisterberichten[at]gmail.com

luisterbalk_live_2015live

Op 5 februari was ik bij de try-out van de concertserie van Meesters & Gezellen in het conservatorium van Amsterdam. In het project Meesters & Gezellen, dat sinds 2011 door stichting Tettix wordt georganiseerd, werken twintig jonge professionele zangers tijdens een intensieve repetitieperiode onder leiding van een dirigent aan de kunst van het koorzingen. Op conservatoria worden zangers in de eerste plaats opgeleid tot solist. In dit project kunnen zij hun talenten op het gebied van koorzang ontwikkelen. Samen met ervaren zangers van het Nederlands Kamerkoor en Cappella Amsterdam werken de jonge zangers aan techniek, communicatie en klankvorming. De repetities en uitvoeringen werden geleid door dirigent Daniel Reuss van Cappella Amsterdam. Dit jaar waren er concerten in Amsterdam, Nijmegen, Maastricht, Eindhoven, Rotterdam, Utrecht en Dalfsen.

Vorig jaar heb ik een concertregistratie beluisterd op NPO Radio 4, dit jaar was ik zelf bij de try-out. Op het programma, dat volledig a capella was, stonden koorwerken uit verschillende tijden en stijlen. Van psalmen van Felix Mendelssohn-Bartholdy en liederen voor mannenkoor van Schubert tot religieuze muziek van Arvo Pärt en het enige a capella koorstuk dat Olivier Messiaen ooit schreef: O sacrum convivium. Ik heb er met veel plezier naar geluisterd. Qua samenzang viel me op dat er veel aandacht was besteed aan timing en een duidelijke en gelijktijdige uitspraak van de klanken (met name de eind-s, die hinderlijk klinkt als deze niet helemaal gelijk wordt uitgesproken).

Het concert van 12 februari in het Orgelpark in Amsterdam werd rechtstreeks uitgezonden op NPO Radio 4. Dit concert kun je in zijn geheel of per werk online terugluisteren. Ook kun je de afzonderlijke stukken toevoegen aan je eigen online afspeellijst.

Meesters_en_Gezellen_Try-out_050215

Try-out van Meesters & Gezellen 2015 in het Conservatorium van Amsterdam.

Terug naar het begin van dit bericht.

luisterbalk_geluidswandeling_2015audiotour en geluidswandeling

Het project De Stem van West, waarin twee jaar lang radio gemaakt werd over en vanuit Utrecht West, is op 13 februari afgesloten en overgedragen aan het Utrechts Archief. In het sluitingsweekend kon je met twee West End Tours Utrecht West ontdekken met een aantal mensen die aan het project hebben meegewerkt. De ene wandeling was gericht op geluiden (West End Sounds), de andere op verhalen (West End Stories).

Ik liep mee met de West End Stories tour, waarbij historica en illustrator Evelien Breeman en stadsgeograaf en buurtbewoner Erik van Marissing de gidsen waren. Zij putten uit de verhalen waar zij eerder radio over maakten. Hun verhalen waren interessant en lieten me meer zien dan ik daarvoor zag in de voor mij onbekende wijken in Utrecht West. Ook het goede weer gaf kleur aan de wijken.

Evelien Breeman nam de groep mee door Kanaleneiland en vertelde over stadsplanning, architectuur, de geschiedenis van het Amsterdam-Rijnkanaal en de Prins Clausbrug brug van architect Ben van Berkel (die zelf opgroeide in Kanaleneiland). Allerlei verhalen en perspectieven kwamen aan bod.

Zo vertelde ze over de geschiedenis van het Amsterdam-Rijnkanaal vanuit het perspectief van binnenvaartschippers, iemand van Rijkswaterstaat en een man die destijds als jonge jongen in de buurt woonde. Deze en meer verhalen hoor je ook in de ARK tour (duur audio: 45 min.), die beschikbaar is als radio-uitzending en als audiotour. De audiotour kun je zelf lopen als je hier de audio downloadt en het routekaartje uitprint.

Wil je meer weten over het leven op het water? Beluister dan ook Breemans radio-item over schippers en schipperskinderen: Van vader op zoon? (duur: 25 min.).

Evelien Breeman als gids voor Kanaleneiland tijdens de West End Stories wandeling op zondag 15 februari 2015.

Evelien Breeman als gids voor Kanaleneiland tijdens de West End Stories wandeling op zondag 15 februari 2015.

Na de wandeling door Kanaleneiland staken we de Beneluxlaan over, naar Transwijk. Daar wachtte Erik van Marissing de groep op voor wijkgebouw Nieuw Welgelegen voor het tweede deel van de tour. Hij nam ons mee het dak op en trok ons het leven van flatbewoners binnen met de vraag hoe lang we zelf wekelijks in de lift staan. Aan de randen van het dak zag je door houten lijsten de flats van de bewoners die hij voor zijn reportage Op grote hoogte ontmoette (duur: 37 min.).

Zelf woont hij ook in een flat, in Kanaleneiland. Hij vertelde wat hij uit eigen ervaring en door de ontmoetingen met andere flatbewoners leerde. Zo wist hij: geluid stijgt op. En leerde hij: als geluid verdwijnt, komt er ander geluid voor in de plaats. Dat vertelde Theo uit de Merwede State hem. Sinds de overkapping van de A2, hoort hij niet langer het geraas van auto’s, maar opeens wel de bonkende dieselmotoren van de schepen op het Amsterdam-Rijnkanaal.

Op het dak van Nieuw Welgelegen met Erik van Marissing als gids tijdens de West End Stories wandeling op zondag 15 februari 2015.

Erik van Marissing als gids op het dak van Nieuw Welgelegen tijdens de West End Stories wandeling op 15 februari 2015.

Verder luisteren:

Evelien Breeman maakte voor De Stem van West ook een item over de verkeerstuin van Kanaleneiland die in de jaren 1960 werd aangelegd. In Trapauto’s, fietsen en rotondes spreekt ze met betrokkenen en experts en bezoekt ze de verkeerstuin samen met een groep ziende en blinde en slechtziende kinderen. Duur item: 25 minuten.

Erik van Marissing was ook te gast in een aflevering van Westwaarts, een reeks buurtverkenningen. Paul Öfner liep met hem door Kanaleneiland en vroeg hem naar zijn blik op de buurt. Duur item: 20 minuten.

Kijk hier voor een overzicht van alle uitzendingen van De Stem van West. De uitzendingen zijn ook beschikbaar als podcastafleveringen via iTunes.

Terug naar het begin van dit bericht.

luisterbalk_podcast_2015podcast & radio

Deze maand wil ik graag een boeiend radio-interview en een sterk journalistiek tweeluik delen. Het interview is een gesprek dat Jellie Brouwer voerde met de Zuid-Afrikaanse dichter Antjie Kroch in Kunststof op NPO Radio 1 (29-01-2015). Het tweeluik betreft twee afleveringen van This American Life over een onderwerp dat de gemoederen in Amerika sterk bezighoudt: de rol van ras bij gewelddadig politieoptreden in Amerikaanse steden (09-02-2015 en 16-02-2015). Eerst meer over ras en politie, dan meer over het gesprek met Antjie Krog, waarin blank en zwart ook een thema is.

Vorig jaar vonden een aantal zwarte Amerikanen de dood als gevolg van politiegeweld. Zo stikte Eric Garner tijdens zijn arrestatie in New York, terwijl hij alsmaar bleef zeggen dat hij geen adem kreeg en werd Mike Brown in Ferguson doodgeschoten terwijl hij ongewapend was. Het leidde tot veel verontwaardiging, niet alleen, maar vooral bij zwarte Amerikanen. Veel van hen vinden dat de politie racistisch is. Veel politieagenten zeggen dat ras in hun werk geen rol speelt. Producers van This American Life verdiepten zich in dit thema en vertellen in het tweeluik ‘Cops See It Differently’ verhalen over politiewerk en ras. Verhalen van Afro-Amerikanen die te maken krijgen met buitensporig optreden door de politie en ervaringen van agenten, die door hun zware werk vaak een andere kijk hebben op de werkelijkheid. De redacteuren hebben daarbij gekeken naar uitwassen en schandalen, maar ook naar het beleid en het dagelijkse politiewerk. Hieronder kun je lezen hoe het perspectief van de politie hoorbaar wordt gemaakt. Een evenwichtig beeld van de uitzendingen krijg je als je ze beluistert.

In aflevering 1 loopt producer Brian Reed mee met de politie in Milwaukee, waar de jonge, zwarte Derek Williams in 2011 overleed in een arrestatiebusje nadat hij zei geen lucht te krijgen en vergeefs om medische hulp had geroepen. Reed spreekt hierover met politiechef Ed Flynn, die aanvankelijk de publieke ophef niet begreep, maar later inzag dat de perceptie van buitenstaanders nogal verschilt van die van politieagenten. De meeste buitenstaanders zien een man in nood die moedwillig niet geholpen wordt. Agenten interpreteren de situatie veelal anders, omdat zij vaak te maken krijgen met arrestanten die zeggen dat ze niet kunnen ademen of medische hulp nodig hebben omdat ze liever in het ziekenhuis dan in een cel terechtkomen. Politiechef Flynn heeft uiteindelijk het beleid aangepast. Om de beslissing niet aan de individuele agent over te laten, wordt nu standaard medische hulp ingeroepen als een arrestant daar om vraagt.

Flynn probeert om een betere relatie met de zwarte gemeenschap op te bouwen door zijn agenten meer laagdrempelige contacten met bewoners te laten hebben. Je hoort hoe dit in de praktijk werkt als Brian Reed op patrouille gaat met brigadier Janick. Tijdens een andere dienst hoor je juist hoe het wantrouwen van een zwart stel wordt gevoed als de politie hun verklaring dat zij beschoten zijn door de buurvrouw in twijfel trekt.

Een goed voorbeeld van hoe het politiewerk het perspectief op de werkelijkheid kan kleuren is het verhaal van assistent-politiechef James Harple. Volgens hem wordt in de zwaarste van de drie politiediensten, van middernacht tot 8:00, het meeste cynisme gekweekt. Hij had vier jaar lang deze dienst gedraaid voordat hij op een dag een middagdienst draaide in dezelfde buurt als waar hij ’s nachts patrouilleerde. Die middag zag hij families en mensen die zwaaiden als ze in hun politiewagen voorbijreden. Iets wat hij nooit eerder gezien had. “Op dat moment realiseerde ik me dat het gebied waarin ik patrouilleerde uit een indrukwekkende meerderheid van hardwerkende, keurige individuen bestond die alle een veilige buurt wilden.” Deze ervaring stond ver af van zijn ervaringen tijdens de nachtdienst: “Je had het bureau nog niet verlaten of de centrale stuurde je al naar het eerste gevecht. Waar iedereen dronken was en er overal bloed was. Je begint je dan af te vragen: is er iemand die niet zo is?”

In de proloog van aflevering 2 bekijken producer Robyn Semien en een vriendin die bij de New Yorkse politie werkt de video van de fatale arrestatie van Eric Gardner. Semien dacht dat zij wel min of meer hetzelfde zouden zien, maar wat blijkt: zij ziet een man in nood, terwijl de agente een man ziet die niet meewerkt.

Verderop in aflevering 2 bezoekt Robyn Semien samen met Sean Cole de politie van Las Vegas, waar ze in tegenstelling tot veel andere korpsen erkennen dat ras een rol speelt bij de incidenten van de afgelopen jaren waarin blanke agenten ongewapende zwarte mannen doodschoten. Zij doen hun best om daar verandering in te brengen en dat lijkt vruchten af te werpen.

Een van de maatregelen is een verplichte training over vooroordelen. Veel blanke politieagenten zeggen dat ras in hun beoordeling van situaties geen rol speelt en voelen zich aangevallen als ze van racisme beschuldigd worden. Een trainster maakt duidelijk dat een beschuldiging van racisme niet constructief is. De training die die zij geeft, is er niet op gericht om vooroordelen weg te nemen, maar om agenten bewust te maken van de vooroordelen die zij hebben, net als ieder ander. Dat toont ook een computertest aan waarbij proefpersonen heel snel moeten kiezen of zij schieten op de getoonde verdachten, sommige bewapend, andere met iets onschuldigs als een blikje cola in de hand. Blank én zwart schieten vaker onterecht op een zwarte verdachte dan op een witte verdachte en als hen een gewapende blanke vrouw wordt getoond, is de reactiesnelheid lager dan gemiddeld en schieten veel proefpersonen niet of te laat. De vooroordelen zijn niet alleen vooropgestelde ideeën, maar worden ook gevoed door de ervaring van de agenten: zij krijgen tijdens hun werk vaker te maken met jonge donkere mannen dan jonge blanke vrouwen die misdrijven plegen. De training is er op gericht om de agenten te leren zich in kritische situaties snel bewust te zijn van hun eigen vooroordelen om vervolgens een betere beslissing te nemen.

Het tweeluik ‘Cops See It Differently’ biedt precies het soort journalistiek dat waardevolle achtergrondinformatie biedt bij verontrustend nieuws. In plaats van een paar snelle quotes van mensen op straat en verantwoordelijken binnen de politie binnen te halen, nam This American Life de tijd om voorbij de verschrikkelijke incidenten naar de dagelijkse gang van zaken te kijken binnen Amerikaanse politiekorpsen en daarbij verschillende verhalen en verschillende perspectieven op te tekenen.

Beluister hieronder beide afleveringen.

 

In januari verscheen de tweetalige uitgave van de dichtbundel Medeweten van de Zuid-Afrikaanse dichter Antjie Krog. In de bundel bespeelt zij meerdere registers, waarbij haar stem afwisselend fel, kwetsbaar en hoopvol klinkt. De drie stemmen werden ook door drie verschillende vertalers naar het Nederlands omgezet. Samen met dichter/vertaler Alfred Schaffer was Antjie Krog op 29 januari te gast in Radio Kunststof. Het was een boeiend gesprek, waarin presentator Jellie Brouwer vragen stelde in het Nederlands en Antjie Krog in het Afrikaans antwoordde. Krog en Schaffer droegen ook gedichten uit de bundel voor, soms om en om een regel Afrikaans origineel en Nederlandse vertaling, maar ook langere stukken in vertaling.

In de bundel en in het gesprek komen thema’s als familiegrond, familiebanden en de worsteling met de geschiedenis van de apartheid en de ongelijkheid in het Zuid-Afrika van nu aan de orde. Zo komt het gesprek op houden van je vader terwijl hij politiek aan de verkeerde kant staat naar aanleiding van het gedicht ‘Ek wil ’n graf hê om van om te draai’. Als Jellie Brouwer opmerkt dat Antjie Krog dit gedicht niet gemakkelijk voorleest, is ze hoorbaar emotioneel en zegt ze: “Die verskrikkelijke feit dat hy ’n sagsinnige, goeie man was, maar uiteindelik staan vir alles wat verkeerd is. En dat hy ons geweldig liefgehad het, maar dat hy niks kon beredder om ons aangepaster te maak. Minder wit. Minder Afrikaner. Meer omgewe.” De voordracht van het gedicht (grotendeels in Nederlandse vertaling) begint op 28 min. 20 sec. van de uitzending.

Antjie Krog spreekt ook over het onvermogen van mensen in een bevoorrechte positie om te begrijpen hoe mensen leven in de marges van de wereld. Zelf zegt ze graag deel te zijn van een machteloze minderheid. Dat is volgens haar de plek die blanken in de wereld zouden moeten bekleden. Het is vreemd en ongemakkelijk dat een blanke minderheid de meerderheid van de hulpbronnen bezit en de standaard bepaalt. Ze vindt ook dat ze in de Zuid-Afrikaanse letterkunde de plek bekleedt die ze hoort te hebben, niet prominent, daar waar de orale traditie van de Zulu sprekende meerderheid staat, maar in de marge.

Je kunt de uitzending terugluisteren als online stream via de programmasite en de site van NPO Radio 1 of als podcast via iTunes of RSS-feed.

Antjie_Krog_Radio_Kunststof

Het tegeltje dat Antjie Krog beschreef in Radio Kunststof.

Verder luisteren (en kijken):

Na de uitzending van Kunststof was Antjie Krog te gast in De Nieuwe Liefde in Amsterdam. Daar werd Medeweten gepresenteerd, las Krog zelf gedichten uit de bundel voor en sprak Stephan Sanders met haar over haar werk en betrokkenheid bij Zuid-Afrika. Dichters Mark Boog en Maria Barnas schreven een gedicht voor Krog en er was muziek van zangeres Simin Tander en pianist Jeroen van Vliet. Deze avond is online terug te kijken via DNL-TV (duur: 1,5 uur).

Terug naar het begin van dit bericht.

luisterbalk_muziek_2015muziek

Via muziekblog Kicking the Habit kwam ik terecht bij muziek van Alex Burey en Formation (beide uit Londen). Hieronder van elk van hen een nummer.

Via de 3voor12 Luisterpaal ontdekte ik het album Woman to Woman van de Amerikaanse zangeres Esmé Patterson. Voor dit album schreef ze nummers vanuit het perspectief van vrouwen uit bekende popsongs zoals Eleanor Rigby, Lola, Loretta en Jolene. Kijk hier voor een lijstje van alle nummers en inspiratiebronnen. Hieronder ‘The Glow’ waarin Patterson reageert op ‘Caroline, No’ van The Beach Boys.

Via de 3voor12 Luisterpaal, Spotify en SoundCloud luisterde ik ook naar muziek van o.a. The Dodos (uit San Francisco), The Indien (uit Den Haag), Guster (uit Boston), Charlie Winston (geboren in Cornwall en wonend in Frankrijk), Sevdaliza (uit Rotterdam), The Decemberists (uit Portland) en de nieuwe single ‘Courage’ van Villagers (uit Dublin). Van al deze bands nam ik een nummer op in de Hoorstaat playlist op Spotify. Hieronder vind je een ander nummer van The Indien en Guster en een live-versie van ‘Courage’ door Villagers.

Via de wekelijkse Tom Robinson Introducing Mixtape (BBC) luisterde ik afgelopen maand naar singer-songwriter Trev Gibb (uit Newcastle); indie pop van Native People (uit Folkestone); punkrock van Knuckle (uit Huddersfield); sterke zang van Martha Bean (uit Leicester); poprock van Tied To The Mast (uit West Sussex); folky pop met bij vlagen Anthony-achtig stemgeluid van Nick Edward Harris (uit Londen); de hip-hop & soul van Rawschac (uit Leeds); elektrorock van All This Noise (uit Londen); The Son(s), een Schots trio waar er nog maar een van over is; en alternatieve pop van Ha The Unclear (uit Auckland, Nieuw-Zeeland). Van Martha Bean vind je ook een track terug in de Hoorstaat playlist op Spotify.

Op de playlist in Spotify vind je deze maand relatief veel muziek van Amerikaanse Bands. Toegevoegd zijn tracks van: Esmé Patterson, The Dodos, Formation, The Indien, Guster, Martha Bean, Charlie Winston, Sevdaliza, The Decemberists en Villagers.

spotify:user:maarther:playlist:1VRsE5eMXKcZqlssNlW5sw

Terug naar het begin van dit bericht.


Op de foto bovenaan dit bericht zie je het Amsterdam-Rijnkanaal en de Prins Clausbrug van architect Ben van Berkel. Het was een van de plekken die de West End Stories tour aandeed op zondag 15 februari.

Advertenties